Oμιλία του Γιάννη Οικονόμου
στο 32ο Πανελλαδικό Συνέδριο της Π.Ο.Σ.Τ.
24-25-26 Νοεμβρίου 2011
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Θα ήθελα κατ' αρχάς να σας καλωσορίσω εκ μέρους της παράταξης μας στο 32ο εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο της ΠΟΣΤ και να σας ευχαριστήσω για τη συμμετοχή σας.
Είναι αυτή η συμμετοχή που ελπίζουμε να φέρει την αλλαγή στην πορεία του χώρου. Καθώς προσδοκούμε ότι με την εκλογή νέου ΔΣ της ΠΟΣΤ θα μπορέσουμε να βάλουμε τις διεκδικήσεις σε μια πιο ουσιαστική και αποτελεσματική βάση, στηριγμένοι πάνω στη συνεννόηση και τη μαζική συμμετοχή.
Αυτό το συνέδριο γίνεται σε μια διπλά κρίσιμη και καθοριστική περίοδο. Η χώρα βρίσκεται σε μια ιστορική καμπή και το αποτέλεσμα αυτής της εποχής θα καθορίσει την πορεία και το μέλλον όλων των Ελλήνων μαζί. Ωστόσο συνάμα και το μέλλον των ΕΛΤΑ κρίνεται αυτό το διάστημα. Έχουν πλέον καταλάβει και οι πλέον επιφυλακτικοί ότι τα ταχυδρομεία όπως τα γνωρίζαμε δεν θα υπάρξουν αν εφαρμοστούν οι πολιτικές της κυβέρνησης.
Πρέπει λοιπόν να τοποθετηθούμε ξεκάθαρα και με σαφήνεια στα δεδομένα που υπάρχουν τόσο στο εθνικό επίπεδο όσο και σε ότι αφορά στον ΕΛΤΑ. Οι μισές κουβέντες και ειδικά οι μισές αλήθειες δεν μας οδηγούν πουθενά. Πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να πούμε στους συναδέλφους μας πραγματικές – ρεαλιστικές προτάσεις.
Κατ' αρχάς επιτρέψτε μου ξεκινώντας να αναφερθώ στο συνολικό πλαίσιο των πολιτικών εξελίξεων.
Η παράταξη μας αισθάνεται δικαιωμένη διότι αυτό που λέμε εδώ και αρκετά χρόνια ότι απαιτείται μια κομματική υπέρβαση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, γίνεται πλέον η κυρίαρχη τάση στην κοινωνία.
Βεβαίως δεν εννοούμε ούτε παζάρια. ούτε παιχνίδια παρασκηνιακά. Εμείς μιλάμε για μια νέα προσέγγιση στα πράγματα και όχι μισές λύσεις όπως αυτές που θεωρητικά θα δώσει το κυβερνητικό αυτό μόρφωμα.
Εμείς αποδείξαμε -φίλες και φίλοι - ότι δεν έχουμε κομματικά στεγανά και παρωπίδες. Δεν αποδεχόμαστε χωρίς κριτική κάθε άποψη γαλάζιας προέλευσης ούτε και απορρίπτουμε αφοριστικά όλες τις άλλες θέσεις.
Πιστεύουμε ότι μπορούμε να συνεννοηθούμε για βασικά ζητήματα και να δημιουργήσουμε ένα αρραγές μέτωπο των εργαζομένων. Δεν μπορούμε να αφήνουμε ιδεοληψίες του χθες να εξελίσσονται σε εμπόδιο για την επίλυση των σημερινών - τεράστιων προβλημάτων μας. Είναι τα δικά μας κοινά προβλήματα και αν θέλετε δεν πρέπει να επιτρέπουμε και σε εξωγενείς παράγοντες να πετυχαίνουν τον διχασμό των εργαζομένων.
Πιστεύουμε σε μια σχέση εμπιστοσύνης με τους συναδέλφους μας, μια εμπιστοσύνη η οποία όμως κερδίζεται με την αξιοπιστία και τη συνέπεια των λόγων και των πράξεων μας.
Είναι αδύνατον να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της εποχής αυτής της πρωτόγνωρης κρίσης με όρους του παρελθόντος.
Υπάρχει ωστόσο και μια δεύτερη σημαντική διαπίστωση ότι δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίσουμε αυτή την κρίση με όρους ενός ξεπερασμένου φιλελευθερισμού που αφήνει στη γωνία τους ανθρώπους και κοιτά μόνο τους αριθμούς. Διότι αριθμοί χωρίς ανθρώπους δεν μπορούν να υπάρξουν. Ευημερία των αριθμών δεν έχει νόημα παρά μόνο για τους τραπεζίτες και όσους εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Γι' αυτό κι εμείς έχουμε ξεκάθαρες επιφυλάξεις για την σημερινή κυβέρνηση. Διότι είναι καταδικασμένη να συνεχίσει την πολιτική ΠΑΣΟΚ που μας έφτασε στο χείλος γκρεμού, αν όχι ένα βήμα πιο κάτω. Διότι συνεχίζει το χειροπόδαρο δέσιμο μας από το Μνημόνιο.
Και τα πρώτα δείγματα δεν είναι ενθαρρυντικά. Θα πρέπει να το πούμε σαφώς αυτό. Θα πρέπει να το πούμε με ειλικρίνεια στους συναδέλφους μας. Όσο συνεχίζεται η αδιέξοδη μνημονιακή πολιτική πηγαίνουμε σε ένα δρόμο από τον οποίο δεν έχουμε να περιμένουμε πολλά πράγματα. Διαπιστώνουμε ότι τα παθήματα δεν έγιναν μαθήματα. Δύο χρόνια μνημονίου έχουν επιδεινώσει όλους τους δείκτες της οικονομίας. Λιτότητα και τεράστια αύξηση του χρέους είναι μια πατέντα που μόνο αυτή τη χώρα μπόρεσε να πετύχει. Πουθενά αλλού. Πηγαίνουμε από χαράτσι σε χαράτσι και από μείωση σε μείωση χωρίς κανένα αποτέλεσμα παρά μόνο τη βύθιση ολοένα και περισσότερων Ελλήνων στη φτώχεια. Δεν είναι τυχαίο ότι εμείς στον ΕΛΤΑ έχουμε χάσει από έξι έως δέκα χιλιάδες Ευρώ το χρόνο ο καθένας μας. Και αν αυτό είχε συμβεί φέρνοντας κάποιο αποτέλεσμα, να το δεχόμασταν. Να λέγαμε ότι συμβάλουμε κι εμείς για να βγούμε όλοι από την κρίση. Αλλά όλες αυτές οι θυσίες πηγαίνουν στο βρόντο. Ε αυτό λοιπόν είναι κάτι που δεν μπορούμε να το δεχθούμε.
Η κρίση συνεχίζεται, χωρίς να υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ. Χωρίς να μας δίνεται μια ελπίδα. Αντίθετα βλέπουμε μέρα και με τη μέρα την προοπτική να γίνεται ολοένα και πιο σκοτεινή.
Βεβαίως η Κυβέρνηση αυτή ήταν η μόνη λύση εδώ που είχαμε καταλήξει. Το πιστόλι που έλεγε ότι είχε βγάλει στο τραπέζι το ΠΑΣΟΚ ξαφνικά βρέθηκε στον κρόταφο μας. Οι δανειστές μας έφτασαν όχι μόνο να μας απειλούν αλλά να μας επιβάλλουν εξευτελιστικούς όρους που ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια μιας δανειακής σύμβασης. Διότι η αδυναμία διαπραγμάτευσης, η έλλειψη ο
ράματος και η τακτική της διαρκούς υποταγής φαίνεται πως τους οδήγησε να ξεπεράσουν κάθε όριο. Και είναι ενδεικτικό το παιχνίδι που βλέπουμε αυτές τις μέρες να παίζεται για να συρθούν όλα τα κόμματα στο να υπογράψουν ότι δεσμεύονται σήμερα για τα μέτρα που θα μας πάρουν την επόμενη δεκαετία. Αυτό είναι πρωτάκουστο. Δεν έχει προηγούμενο και βλέπουμε μια ανίερη συμπαιγνία των διαφόρων συμφερόντων για να παρουσιάσουν την υπογραφή ως μονόδρομο. Δεν υπάρχουν τέτοιοι μονόδρομοι, παρά μόνο η στοιχειώδης εθνική αξιοπρέπεια, την οποία φαίνεται ότι δεν την έχουν όλοι. Προτιμούν να σκύψουν το κεφάλι στις Βρυξέλλες από το να διεκδικήσουν την τήρηση του Συντάγματος το οποίο έχουν ορκιστεί να προστατεύσουν. Εμείς λοιπόν χαιρετίζουμε όσους πάνε κόντρα σε αυτή τη στάση υποταγής.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι σήμερα δεν αισθανόμαστε ότι ζούμε σε ένα κυρίαρχο κράτος. Και υπάρχουν σαφείς ευθύνες για αυτό.
Ωστόσο αυτό που έχει σημασία πλέον είναι τα επόμενα βήματα.
Και δεν σας κρύβουμε την ανησυχία μας για την στάση που έχει σκοπό να κρατήσει αυτή η νέα κυβέρνηση – μια κυβέρνηση με κυρίως παλιά συστατικά και με μια αφύσικη (κατά τη γνώμη μας) συμμαχία.
Ανησυχούμε έντονα διότι φαίνεται αποφασισμένη να συνεχίσει στον λανθασμένο δρόμο των άκριτων ιδιωτικοποιήσεων σα να μην υπάρχει αύριο. Ξεπούλημα στους ιδιώτες και όχι αξιοποίηση της δημόσιας
περιουσίας, μιας περιουσίας που δεν ανήκει σε καμία κυβέρνηση για να μπορεί να την χαρίζει έτσι εύκολα. Ανήκει σε όλους εμάς και έχει συνταγματική υποχρέωση να την υπερασπιστεί και να την αναδείξει.
Αυτό πρέπει να κάνει και με τον ΕΛΤΑ.
Ζητάμε από τη νέα κυβέρνηση να επανεξετάσει το θέμα της ιδιωτικοποίησης σε μια νέα βάση. Αλλά αυτό δεν φαίνεται πιθανό μια που πλέον ο οργανισμός μας έχει ενταχθεί σε ποσοστό 90% στο ταμείο αποκρατικοποιήσεων, από το 40% που είχε αρχικώς ανακοινωθεί.
Αυτό το δεδομένο σε συνδυασμό με τις διαρροές που γίνονται άτεχνα ως προς το ενδεχόμενο κέρδος από αυτή την εκποίηση μας δημιουργούν οργή. Δεν είναι δυνατόν να εκχωρούνται τα ΕΛΤΑ για ψίχουλα. Δεν είναι δυνατόν να στέλνονται μηνύματα στην αγορά ότι για να γίνει ελκυστική η επένδυση η κυβέρνηση θα τιμολογήσει μόνο ένα ελάχιστο κλάσμα από τις επενδύσεις που έχουν γίνει μέχρι στιγμής;
Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε, ότι έχουν δαπανηθεί πολλές εκατοντάδες εκατομμυρίων τα τελευταία χρόνια για να μπορεί ο ΕΛΤΑ να είναι βιώσιμος και ανταγωνιστικός προκειμένου να τον πουλήσει η κυβέρνηση για ένα κομμάτι ψωμί.
Διότι στην πραγματικότητα φαίνεται πως επιδιώκει να τον παραχωρήσει στα ιδιωτικά συμφέροντα με αντίτιμο την κερδοφορία που θα μπορούσε να έχει σε μερικά χρόνια.
Ας σκεφτούμε μια αναλογία για να καταλάβουμε πόσο παρανοϊκή είναι η λογική τους. Ποιος πουλάει το σπίτι του για τα ενοίκια δύο ετών; Κανένας εχέφρων είναι η απάντηση. Κανένας άνθρωπος ο οποίος δεν εκτελεί εντολές από οικονομικά συμφέροντα δεν μπορεί να προχωρήσει σε μια τέτοια ενέργεια.
Δυστυχώς οι προθέσεις της κυβέρνησης δεν μπορούν να αντέξουν σε καμία λογική κριτική. Διότι αν πράγματι θέλει οχήματα για να βγούμε στο ξέφωτο της ανάπτυξης ο ΕΛΤΑ είναι ένα από αυτά. Έχουμε αποδείξει ότι με τη σωστή διαχείριση μπορούμε να είμαστε κερδοφόροι. Μπορούμε να έχουμε ένα σημαντικό κοινωνικό έργο. Μπορούμε να συμβάλουμε στην ανάπτυξη κι εμείς με τον δικό μας τρόπο, αξιοποιώντας τις επενδύσεις που έχουν γίνει όχι μόνο σε υλικοτεχνική υποδομή αλλά και στο προσωπικό.
Όλα αυτά τα τσαλακώνει η κυβέρνηση. Ποιος τρελός θέλει να απαξιώσει αυτό το οποίο επιδιώκει να πουλήσει; Ποιος θέλει να χάσει ένα προνομιακό πεδίο στο οποίο παίζει μόνος του, χωρίς ανταγωνισμό; Ποιος είναι δυνατόν να έχει σώας τα φρένας και να θέλει να πουλήσει τις ταχυμεταφορές ΕΛΤΑ μια ευέλικτη εταιρία που με την αξιοποίηση μόνο και μόνο του ονόματος ΕΛΤΑ μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα; Κανένας.
Και αυτό μας οδηγεί στο ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια παρανοϊκή πολιτική, αλλά με ένα οργανωμένο σχέδιο που έχει διαφανεί από την αρχή που ανέλαβε αυτή η προηγούμενη κυβέρνηση και σήμερα συνεχίζει το έργο της η σημερινή.
Σε αυτά δεν μπορούμε να είμαστε αδιάφοροι, ανεξάρτητα από τις πολιτικές ισορροπίες που υπάρχουν στο νέο κυβερνητικό σχήμα.
Φίλες και φίλοι δεν ζητάμε πολλά. Ζητάμε να επικρατήσει μια ψύχραιμη λογική, κόντρα στην τακτική του ξεπουλήματος υπό την πίεση των δανειστών μας.
Και βεβαίως επιμένουμε στο ότι υπάρχει ένα ζήτημα αρχής. Οι έλληνες πολίτες έχουν πληρώσει για τις τεράστιες επενδύσεις που έχουν γίνει στον Οργανισμό μας. Αυτά δεν είναι χρήματα που τα έβαλαν οι πολιτικοί από την τσέπη τους για να τα χαρίζουν.
Και αν οι εθνοπατέρες ή αρκετοί από αυτούς έχουν αποφασίσει να παραδώσουν τον ΕΛΤΑ σε εργολάβους ή εφοπλιστές έναντι κάποιων υπόγειων ανταλλαγμάτων, εμείς δεν μπορούμε να τους αφήσουμε.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον το οποίο όλοι βιώνουμε, η διοίκηση φαίνεται πως είναι άξια του μισθού της. Άξια του μισθού της όχι για τους έλληνες φορολογούμενους, ούτε για τους εργαζόμενους. Είναι άξια του μισθού της για όσους εξυπηρετεί. Δεν μπορούμε να φανταστούμε κάτι άλλο εκτός από αυτό, διότι κατευθύνει με μαθηματική ακρίβεια τον ΕΛΤΑ στη απαξίωση. Η στοιχειώδης λογική, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όλο αυτό είναι η κατάληξη ενός σχεδίου το οποίο συνδέεται με το ξεπούλημα του Οργανισμού.
Είναι τυχαία η συρρίκνωση του δικτύου χωρίς μελέτη και σχεδιασμό; Όχι διότι θέλουν ένα μικρό ΕΛΤΑ για να μην μπορεί να πιάσει υψηλό τίμημα.
Είναι τυχαία η συστηματική μείωση του προσωπικού, ο περιορισμός των συμβασιούχων; Όχι, διότι δεν θέλουν να περάσουν μεγάλες δεσμεύσεις στον επόμενο.
Είναι τυχαίο ότι δεν υπάρχει Συλλογική Σύμβαση; Όχι, διότι ξέρουν ότι ο ιδιώτης θα θέλει να υπάρχει στρωμένος ο δρόμος για την καταστρατήγηση όλων των εναπομείναντων εργασιακών μας δικαιωμάτων.
Διότι ας μην γελιώμαστε. Αυτό κάνουν. Στρώνουν με ροδοπέταλα τον δρόμο στον ιδιώτη ώστε να διασφαλίσει άμεσα την κερδοφορία του, αντί να διασφαλίσουν αυτή την κερδοφορία προς όφελος της κοινωνίας.
Ξεχνάνε τον ευρύ κοινωνικό ρόλο των Ελληνικών Ταχυδρομείων διότι ποτέ δεν ασχολήθηκαν με αυτό ποτέ δεν του έδωσαν σημασία, επέλεξαν να μην τον καταλάβουν καν, αλλά να δουν μόνο τα νούμερα με τη φιλοσοφία του λογιστάκου.
Διότι δεν μπορείς να λέγεσαι μάνατζερ όταν διαχειρίζεσαι ένα κολοσσιαίο οργανισμό που λειτουργεί αναπτυξιακά για τη χώρα σε πολλά επίπεδα και εσύ να κοιτάς μόνο τα κλάσματα στα χαρτιά σου και να χάνεις τη συνολική εικόνα.
Βλέπουν το δέντρο και επιλέγουν να κλείνουν τα μάτια στο δάσος.
Έχουμε να κάνουμε με μια ανεπαρκή διοίκηση η οποία αδρανεί στον πολύ καθοριστικό τομέα της ανάπτυξης των Ταχυδρομείων. Στην αξιοποίηση της μοναδικά προνομιακής θέση μας. Για να το πω απλά: αντιμετωπίζει ένα μαγαζί γωνία, σα να βρίσκεται στο δεύτερο υπόγειο. Ωστόσο επιμένω ότι υπόγειες είναι μόνοι συμφωνίες που έχουν προφανώς υπάρξει.
Τι άλλο μπορεί να πει κανείς για το ότι έχουμε στα χέρια μας ένα θησαυρό με τα αυτοματοποιημένα κέντρα διαλογής και δεν τον αξιοποιούμε επαρκώς. Αν αυτή δεν είναι βασική ευθύνη της διοίκησης, ποια είναι;
Είμαστε συνδεδεμένοι με το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο που αποτελεί το υγιέστερο κομμάτι του τραπεζικού μας συστήματος. Και αντί να επωφεληθούμε όσο το δυνατόν περισσότερο από αυτή τη σχέση, έχουμε αφεθεί στη μοίρα μας χάνοντας μοναδικές ευκαιρίες. Ευκαιρίες που θα μπορούσαν να δώσουν άμεσα μεγάλη κερδοφορία στον ΕΛΤΑ. Θα μπορούσαν να διατρανώσουν προοπτικά το μέλλον μας καθώς να διασφαλίσουν το αύριο με σύγχρονα προϊόντα που θα έβρισκαν δίκτυο διανομής από το δικό μας Οργανισμό. Αντ αυτού είμαστε και πάλι θλιβεροί θεατές.
Και η αλήθεια είναι ότι είμαστε θεατές και με δική μας ευθύνη. Οφείλουμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Εμείς επιτρέψαμε και στη διοίκηση και στο Υπουργείο να μας σύρουν μέχρι εδώ.
Γι' αυτό και αν θέλετε υπάρχει και στους εργαζόμενους μια πικρή αίσθηση ως προς την αποτελεσματικότητα μας.
Δικαίως πολλοί αισθάνονται προδομένοι. Διότι όταν κάποιες παρατάξεις χρύσωναν το χάπι καθησυχάζοντας ότι δεν υπάρχει θέμα εφεδρείας στον ΕΛΤΑ, εμείς φωνάζαμε και μας έλεγαν υπερβολικούς. Σήμερα όμως, που η εφεδρεία μας χτυπά την πόρτα οι διθυραμβικές ανακοινώσεις τους ότι δήθεν ήμασταν απόλυτα ασφαλείς και θα γλιτώναμε είναι απλά ένα μνημείο συνδικαλιστικής υποκρισίας.
Oι συνάδελφοι μας είδαν ότι ορισμένοι έπαιξαν παιχνίδια στην πλάτη μας. Κατάφεραν να αποπροσανατολίσουν τους περισσότερους όσο η διοίκηση έκανε την «δουλειά» της. Έτσι σήμερα οι συνάδελφοι μας μπορούν να δώσουν πλέον εξηγήσεις στη στάση ορισμένων που έβαζαν πάντα εμπόδια στο να παρέμβουμε δυναμικά και να διεκδικήσουμε το δίκιο μας. Όλοι ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που πέτυχαν να μην έχουμε κάνει μια κλαδική απεργία για να διατυμπανίσουμε τα αιτήματα μας όλα οι άλλες ΔΕΚΟ βγήκαν και φώναξαν τις θέσεις μας.
Και για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους:
Είδαμε, ζήσαμε όλοι την ΠΑΣΚΕ σε ρόλο κυβερνητικού εκπροσώπου στον ΕΛΤΑ. Με την υποταγή στα κελεύσματα του Υπουργείου, με την ένοχη σιωπή της μας οδήγησε σε απομόνωση και αδιέξοδο. Πάγωσε τις συντεχνιακές κινητοποιήσεις σε μια κρίσιμη περίοδο κλείνοντας τα μάτια στα εγκλήματα της διοίκησης.
Δήδεν έβγαζε ανακοινώσεις αλλά ουσιαστικά σιγοντάριζε τις κυβερνητικές πολιτικές.
Προτιμούσε τον ένοχο εφησυχασμό από την έγκαιρη αντίδραση στα μεγάλα ζητήματα. Απαξίωνε τα συγκεκριμένα προβλήματα όπως οι μειώσεις στους μισθούς, η προοπτικής της πώλησης, οι περικοπές συμβασιούχων κλπ. Με την προσδοκία ότι δεν θα συμβούν. Τελικά όμως συνέβησαν και συμβαίνουν ακριβώς διότι ορισμένοι επέδειξαν έναν εφιαλτικό στρουθοκαμηλισμό.
Από την άλλη πλευρά που θα έπρεπε να δούμε μια πιο σκληρή στάση, τι είδαμε; Τίποτα παραπάνω από έναν συνδικαλιστικό ερασιτεχνισμό. Διότι για παράδειγμα μόνο ερασιτεχνική μπορεί να χαρακτηριστεί εκεί η ανεκδιήγηητη προτροπή για δικαστική προσφυγή των συναδέλφων κατά των μειώσεων στους μισθούς και μάλιστα με συμμετοχή 60 Ευρώ. Όλοι ξέρουμε πλέον ότι επρόκειτο για ένα φιάσκο αφού και ορισμένοι πλήρωσαν και τίποτα δεν κέρδισαν αφού η μάχη αυτή ήταν ήδη χαμένη και έγινε μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων. Αντίθετα σε μια άλλη περίπτωση που θα είχαμε την πρώτη συντεχνιακή μας κινητοποίηση, την πρώτη ουσιαστική μας παρέμβαση προτίμησαν το λευκό. Προτίμησαν δηλαδή να χαρίσουν το παιχνίδι στην κυβέρνηση. Αλλά ίσως δεν θα έπρεπε να έχουμε μεγαλύτερες προσδοκίες από εκείνους που απέδειξαν ότι αρέσκονται στο να είναι απλώς χειροκροτητές των επίσημων κομματικών γραμμών.
Όλα αυτά όμως πρέπει να αξιολογηθούν και πιστεύουμε ότι θα αξιολογηθούν στην επικείμενη ψηφοφορία.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Οι αλλαγές που επιχειρούνται είναι δρόμος χωρίς επιστροφή και γι αυτό δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να συμβούν. Για την ακρίβεια έχουμε ιστορικό καθήκον να κάνουμε τα πάντα προκειμένου να αποτρέψουμε τις εξελίξεις οι οποίες δρομολογούνται.
Ας μην πούμε λοιπόν μια από τα ίδια. Ας δούμε την πραγματικότητα κατάματα και ας μιλήσουμε ευθέως:
1. Στο ταχυδρομείο αναγνωρίζουμε ότι χρειάζονται παρεμβάσεις. Παρεμβάσεις αναπτυξιακές όμως που θα συνεχίσουν την ιστορία του οργανισμού μας, δεν θα τον διαλύσουν. Κι εμείς έχουμε καταστήσει σαφές προς όλες τις πλευρές ότι είμαστε δεν είμαστε δογματικοί. Δεν λέμε στείρα όχι σε θετικές πρωτοβουλίες. Δεν είμαστε παράλογοι για να θέλουμε να παραμείνουν τα πάντα όπως ήταν πριν ξεσπάσει η κρίση. Εξάλλου είμαστε και εμείς οι ίδιοι θύματα μιας παθογένειας του συστήματος. Εμείς οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πληρώνουμε την αναξιοκρατία. Εμείς στο τέλος θα καταβάλουμε τον λογαριασμό από την κακοδιοίκηση. Διότι όταν οι διοικήσεις φεύγουν εμείς μένουμε πίσω με τα συντρίμμια που αφήνουν. Και η σημερινή διοίκηση είναι αποφασισμένη να αφήσει συντρίμμια.
2 Ας μην ξεχνάμε όμως φίλοι μου και μια ακόμα πραγματικότητα την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε μαζί και συντονισμένα. Η παράταξη μας κρούει εδώ και καιρόν τον κώδωνα του κινδύνου ότι είμαστε σχεδόν μόνοι μας απέναντι σε αυτή τη μνημονιακή πολιτική που θέλει τα ΕΛΤΑ να πηγαίνουν για ένα ξεροκόμματο στα χέρια των ιδιωτών. Δεν έχουμε κοινωνικές συμμαχίες. Αν ρωτήσετε τον μέσο συμπολίτη μας θέλει να ξεφορτωθεί τις ΔΕΚΟ και τους εργαζόμενους σε αυτές, με την προσδοκία ότι τελικά θα πληρώσει λιγότερα για να βγούμε από την κρίση. Με την ελπίδα ότι τα χαράτσια θα σταματήσουν εδώ. Εμείς ξέρουμε φυσικά ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Είναι όμως αυτό αρκετό; Ξεκάθαρα όχι. Εμείς ξέρουμε ότι πρόκειται για ένα παραπλανητικό δίλημμα που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Ωστόσο ο άνεργος και ο χαμηλοσυνταξιούχος που ζει με 300 Ευρώ θεωρεί ότι και εμείς φταίμε για την κρίση. Ότι και εμείς τα φάγαμε μαζί με αυτούς που διαχειρίστηκαν την τύχη του τόπου.
Άντε να πείσεις τον εργαζόμενο με τα 600 Ευρώ ότι κι εμείς βράζουμε στο ίδιο καζάνι. Άντε να αλλάξεις γνώμη σε μια κοινή γνώμη που πλέον έχει στραφεί εναντίον μας.
Δεν μπορούμε να πάμε μόνοι μας κόντρα στο ρεύμα. Δεν μπορούμε να αναστρέψουμε στερεότυπα που ήδη υπάρχουν στην κοινωνία και τα εκμεταλλεύτηκε με προπαγανδιστικό τρόπο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Χρειάζεται να κάνουμε ένα μαζικό άνοιγμα στην κοινωνία. Αν το είχαμε κάνει εγκαίρως ίσως σήμερα δεν ήμασταν σε αυτό το σημείο. Όμως δεν έχουν χαθεί τα πάντα υπάρχουν – πιστεύουμε- περιθώρια παρέμβασης.
Επιμένουμε λοιπόν στην καθολική συμμετοχή σε όλες τις γενικές απεργίες, συντονισμένα με τους άλλους φορείς.
Ζητάμε να κάνουμε κλαδικές κινητοποιήσεις για να αναδείξουμε τα δικά μας προβλήματα. Να κάνουμε γνωστό στην κοινωνία ότι δεν πληρωνόμαστε για να καθόμαστε όπως υποστηρίζουν οι διοικούντες και δεν τα φάγαμε μαζί τους όπως λένε οι κυβερνώντες
Προτείνουμε αγώνες που θα αναδείξουν την προσπάθεια ξεπουλήματος των ΕΛΤΑ. Με καταλήψεις γραφείων, όπως κάνουν όλοι συνάδελφοι που πλήττονται από τις εφεδρείες, το φτωχολόγιο και τα χαράτσια.
Λέμε ΝΑΙ στην μαζική παρουσία μας στα νευραλγικά σημεία του Οργανισμού για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση όχι μόνο όλων των εργαζομένων αλλά και των πολιτών που ίσως δεν μπορούν να κατανοήσουν την κοινωνική προσφορά και την αξία των Ταχυδρομείων.
Πιστεύουμε ότι πρέπει να κλιμακώσουμε την προσπάθεια μας με ανάρτηση πανό στα καταστήματα αλλά και διανομή ενημερωτικού υλικού, προκειμένου να μάθουν όλοι το έγκλημα που συντελείται στον Οργανισμό μας.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Πρέπει να δράσουμε άμεσα. Δεν έχουμε περιθώριο να χαλαρώσουμε. Δεν έχουμε την πολυτέλεια μιας λανθασμένης επιλογής. Η δική σας ψήφος τώρα θα καθορίσει το κοινό μας αύριο. Έχουμε δοκιμάσει και δοκιμαστεί. Ήρθε η ώρα για μια διαφορετική προσέγγιση. Ήρθε η ώρα να σπάσουμε κάποιους συνδικαλιστικούς δεσμούς που μας «μούδιασαν» και καθυστέρησαν την αποτελεσματική αντίδραση μας σε όσα συμβαίνουν. Γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Μπορούμε να καταλάβουμε αν και ποιοι τα βρήκαν κάτω από το τραπέζι. Καταλαβαίνουμε τις σημαίνουν κάποιες ύποπτες συμπεριφορές που απλώς έδωσαν την ευκαιρία στη διοίκηση να κάνει το δικό της παιχνίδι σχεδόν ανενόχλητη.
Είναι τώρα η στιγμή που πρέπει να ανατρέψουμε κάποια συνδικαλιστικά δεδομένα που μας καθηλώνουν. Πρέπει να κάνουμε εκείνο το δυναμικό βήμα που θα μας επιτρέψει να διεκδικήσουμε αποτελεσματικά.
Και εμείς λέμε ξεκάθαρα:
Όχι σε νέες μειώσεις μισθών
Όχι στην απειλή της εφεδρείας
Όχι σε εργασιακές σχέσεις σκλαβιάς
Θέλουμε ανάπτυξη του ταχυδρομείου και αξιοπρέπεια στον ταχυδρομικό
Λέμε ναι στην αναδιοργάνωση εκτάκτου ανάγκης. Και όχι μόνο στους διανομείς, όπως εξαντλήθηκε η παρέμβαση της διοίκησης. Διότι αναγνωρίζουμε ότι πρέπει να υπάρξουν κάποιες προσαρμογές στα δεδομένα της κρίσης. Προσοχή όμως αναδιοργάνωση για τη βιωσιμότητα και όχι τη διάλυση των ΕΛΤΑ.
Διότι όσο πιέζουν τους εργαζόμενους αλλά αφήνουν τους μισθούς και τις θέσεις των πανάκριβων μεγλοστελεχών ανέπαφους αποδεικνύουν ποιες είναι οι πραγματικές τους προθέσεις.
Και είναι χαρακτηριστικό αυτό που βιώνουν οι συνάδελφοι της διανομής όπου συμπιέσθηκαν οι θέσεις εργασίας και αυξήθηκε ο φόρτος με πρόσχημα τη μείωση του κόστους. Αν θέλουν μείωση ας μην κόψουν από κάτω αλλά ας ξεκινήσουν από τα ψηλά στον Οργανισμό μας και ας μη δημιουργούν ασφυκτικές συνθήκες απασχόλησης
Λέμε λοιπόν με όλη τη δύναμη της φωνής μας «ναι» στην ανάπτυξη, όχι στο ξεπούλημα και τη διάλυση.
Και όλα αυτά δεν είναι απλώς συνθήματα. Οι περισσότεροι λέμε περίπου τα ίδια. Το θέμα είναι ποιοι πραγματικά τα εννοούν και ποιοι είναι πραγματικά αποφασισμένοι να κάνουν δουλειά για να πετύχουμε τους στόχους που αυτονόητα έχουμε.
Eκεί κρίνονται όλα. Ποιος έχει αποδείξει ότι είναι δίπλα στον κάθε εργαζόμενο, στον κάθε διανομέα ή διοικητικό. Όλα τα άλλα είναι περιττά. Όλα τα άλλα είναι απλώς λόγια. Εσείς όμως ξέρετε ποιοι κρύβονται πίσω από τα λόγια και ποιοι έχουν συνέπεια έναντι όσων διατυπώνουν.
Άρα αυτό που διακυβεύεται σε αυτές τις εκλογές είναι το ποίος είναι αποφασισμένος να διεκδικήσει και να πολεμήσει για να πετύχουμε όσα δίκαια ζητάμε.
Φίλες και φίλοι ως χώρα ζούμε μέρες που η ιστορία θα τις γράψει με μελανά χρώματα. Μέρες που ο καθένας μας αναλαμβάνει τις ευθύνες των επιλογών και κυρίως έργων του και κρίνεται γι αυτά.
Εμείς γι αυτά ζητάμε να μας κρίνετε. Γι' αυτά ζητάμε να στηρίξετε την παράταξη μας και συνυπολογίσετε ότι δεν θα έχουμε πάντα μια ευκαιρία ακόμα. Μέχρι την επόμενη εκλογική διαδικασία τα Ταχυδρομεία μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με τη τωρινή.
Και για να το πούμε απερίφραστα, είναι πιθανό πολύ από εμάς να μην βρισκόμαστε πλέον στην οικογένεια του ΕΛΤΑ. Διότι τελικά εκεί θα φτάσουμε. Βλέπουμε τις απολύσεις να έρχονται, με μαθηματική ακρίβεια. Ας μην κλείνουμε τα μάτια. Αυτή είναι η πραγματικότητα την οποία θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε πολύ σύντομα. Και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι γι αυτό και όχι εφησυχασμένοι.
Είναι λοιπόν ζωτικής σημασίας να κάνουμε σήμερα τη φωνή όλων μας πιο δυνατή αν θέλουμε να ελπίσουμε στο αύριο.
Και με τη δική σας στήριξη υποσχόμαστε η φωνή των εργαζομένων να είναι πιο ισχυρή από ποτέ.
|
