Η συνεχιζόμενη διεθνής οικονομική κρίση δεν αφήνει σημαντικά περιθώρια αισιοδοξίας, αφού καθημερινά βλέπουμε σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες, οι δείκτες ανεργίας και φτώχιας να αυξάνονται, και να πληθαίνουν οι μη έχοντες.
    Στη χώρα μας τα μεγάλα προβλήματα της κρίσης είναι μπροστά μας. Πριν λοιπόν η κρίση «ταράξει» ουσιαστικά τον τόπο μας, απαιτείται να ληφθούν από σήμερα τα κατάλληλα μέτρα, με πολιτικές ενεργητικού χαρακτήρα για τη στήριξη της απασχόλησης και όχι πολιτικές αδράνειας ή άμυνας.
    Οι πολιτικές που προωθεί η πολιτεία θα πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα και να ενισχυθούν μέσα από διάλογο με τους εμπλεκόμενους κοινωνικούς φορείς.
    Σήμερα στη χώρα μας καλλιεργείται από τους εργοδότες μία ακατάσχετη κινδυνολογία και ένας παρατεταμένος φόβος που μόνο κακές υπηρεσίες στους εργαζόμενους και στη χώρα μπορεί να προφέρει.
    Σήμερα κάθε άλλο παρά ποτέ, απέναντι στη διεθνή οικονομική κρίση, χρειάζεται υπευθυνότητα, χωρίς λαϊκισμούς, κραυγές, υπερβολές και σκοπιμότητες.
    Σήμερα το ζητούμενο δεν είναι πότε θα γίνουν εθνικές εκλογές και ποιος θα κυβερνήσει αυτό τον τόπο, σήμερα όλοι θα πρέπει να συμφωνήσουν σε ένα κοινό πλαίσιο αντιμετώπισης της κρίσης, πάνω στην απασχόληση και στην ενίσχυση των χαμηλά εισοδηματικών στρωμάτων της κοινωνίας.
    Και αντί να συμφωνούν όλοι μαζί στην Ευρώπη, σε ένα κοινό πλαίσιο αντιμετώπισης της κρίσης, εμμένουν πεισματικά στη βελτίωση των αριθμών και μόνο, σε εφιαλτικές μάλιστα στιγμές για την ίδια τους την κοινωνία.
    Οι εργοδότες και το σύνολο των επιχειρηματιών δεν δείχνουν εσκεμμένα σήμερα τη στοιχειώδη κοινωνική ευαισθησία, απέναντι στους εργαζόμενους και την ίδια τη χώρα.
    Χωρίς στοιχειώδη κοινωνική ευθύνη, αγνοώντας τις κοινωνικές συνέπειες λειτουργούν αυτή την περίοδο οι εργοδότες. Επιδιώκουν να εφαρμόζουν νόμους ανενεργούς χρόνια, οι οποίοι προβλέπουν ευελιξία και ελαστικές σχέσεις εργασίας και υπό το φόβο της απόλυσης προχωρούν σε ατομικές συμβάσεις εργασίας, σε μείωση μισθών και ώρες εργασίας των εργαζομένων.
     Αντί λοιπόν να βλέπουμε προσπάθειες σωτηρίας των επιχειρήσεων οι οποίες αντιμετωπίζουν πραγματικό πρόβλημα επιβίωσης, διαπιστώνουμε μια αντικοινωνική προσπάθεια κάποιων επιχειρηματιών, για να διατηρήσουν τα υπερκέρδη τους, για να επωφεληθούν και από αυτή την κρίση, κόβοντας αμοιβές των εργαζομένων.
    Βασική υποχρέωση όλων των αρμόδιων υπουργείων είναι να διαφυλάξουν τους εργαζόμενους από τους εκβιασμούς, των ατομικών συμβάσεων εργασίας και των απολύσεων.

    Και βέβαια απαιτείται η άμεση ρευστότητα στην αγορά για να αντέξει μπροστά στις πιέσεις που δέχεται και θα δεχθεί πιο έντονα τους αμέσως επόμενους μήνες.
    Η πολιτεία πρέπει να σταματήσει να χαϊδεύει τους τραπεζίτες, να επιβάλλει αυστηρά πρόστιμα για την αντικοινωνική συμπεριφορά που έχουν, για μείωση των επιτοκίων και των ήδη υπαρχόντων, για χορήγηση δανείων και γενικότερα για αξιοποίηση προς όφελος της κοινωνίας το πακέτο των 28 δις ευρώ της κρατικής ενίσχυσης.
    Η απαίτηση όλων είναι η κυβέρνηση να λειτουργήσει με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη. Να φορολογήσει τις υπερκερδοφόρες επιχειρήσεις κατά τα προηγούμενα χρόνια.
    Πρέπει και οι μεγαλοεπαγγελματίες να φορολογηθούν δίκαια, δεν μπορεί ο εμφανής πλουτισμός να δηλώνει μικρότερο εισόδημα ακόμη και από του ανειδίκευτου εργάτη. Η υπόσχεση για δικαιότερη φορολόγηση, πρέπει να γίνει πράξη. Η περίοδος που διανύουμε θέλει σύνεση και σοβαρότητα από όλους: Κυβέρνηση, κόμματα, εργοδοτικούς φορείς, συνδικάτα. Απαιτεί συλλογική και καλά συντονισμένη αντίδραση, σ’ αυτό το παγκόσμιο οικονομικό τυφώνα
    Στο πλαίσιο αυτό ο ρόλος των συνδικάτων είναι ακόμη πιο σπουδαίος από χτες. Περίοδοι όπως αυτή που ζούμε μας φέρνουν προ των ευθυνών μας.
    Όχι μόνο στον τρόπο διεκδίκησης και πολιτικής αντιμετώπισης των ζητημάτων, αλλά και σε επίπεδο κινητοποιήσεων όσο αφορά το είδος, τη μορφή, το χαρακτήρα και τις συνέπειες και επιπτώσεις, τόσο όσο αφορά τους εργαζόμενους, όσο και την υπόλοιπη κοινωνία.
    Στην πρωτόγνωρη αυτή οικονομική συγκυρία  στα ΕΛ.ΤΑ. που φέτος συμπληρώνει 180 χρόνια πρωταγωνιστικού ρόλου στην ελληνική κοινωνία, έχουν αρχίσει να γίνονται ορατά τα πρώτα σημάδια κλυδωνισμού.
    Είναι επιτακτική ανάγκη την έσχατη αυτή ώρα, όλοι μας να προασπίσουμε ότι με μόχθο έχουμε οικοδομήσει.